Fettucine

Yardımcımızın izin günü ben evdeyim. Bu havada yapılacak en iyi şey bence…Eşim  “Filmlere bak. Sinemaya gidelim.” demesin mi? Bir şekilde atlatmak için akşam matinesine gideriz diye geçiştirdim. Akşama da gitmesek olmaz mı demeyi düşünüyordum. Bir yandan da  benim oyalanacak ,yapacak çok şeyim var. Onun hayatı çok monoton çünkü hiçbir şey yapmıyor diye düşündüm. Telefonda hazırlan almaya geliyorum deyince sesinden gitmemizi istediğini fark ettim. Böylece istemeden hazırlandım.

Uzun zamandır sinemaya gitmemiştik.Yakınımızdaki AVM ‘deki  sinema salonlarından bir film seçtik. Bilet alırken bile inşallah kalmamıştır demekten kendimi alamadım. Neyse biletimizi aldık. Biraz dolaştıktan sonra  yemek yemek için önceleri sık sık gittiğimiz yere karar verdik. Menü içinden Fettucini gibi hatalı bir seçim yaptım. 

Tadı çok güzel ıspanaklı kremalı bir sosu var. Yemek ise benim için tam bir işkence oldu. Her çatalımı ağzıma götürdüğümde burnuma kadar bulaşan kremayı nasıl temizleyeceğimi bilemedim. Bir de ortada bir masaya oturmuşuz. Sanki herkes bana bakıyormuş gibi hissettim. Belki kenarda bir masa seçsek bu kadar gerilmezdim.

Aslında yemekte, içtiğimiz şarapta çok güzeldi ama ben eski ben olmadığım için hakkını veremediğimi düşünüyorum. Yemeğin sonuna doğru bir de bardak kırdık. Showumuzu  tamamladıktan sonra sinema salonuna geçtik. Allahtan film güzeldi. Biraz  güldük biraz gözlerimiz doldu. Eve dönerken anladım ki dışarı çıkmak eşime de bana da iyi geldi. Yemekteki huzursuzluğumsa belki de dışarı daha az çıkıyor olmamdan kaynaklanıyor olabilir.